De Tuinen van Mien Ruys

Mien Ruys werd in 1904 geboren in Dedemsvaart, en groeide er op in Moerheim - de kwekerij van haar ouders. Daar stierf ze ook, in 1999. En zo leefde één der belangrijkste tuinontwerpers van de vorige eeuw bijna een eeuw lang in dezelfde tuin. Een tuin waarin ze haar vernieuwende ideeën uitprobeerde en die mee groeide met haar vakmanschap. Een tuin die hoog op mijn wish list stond.

Mien Ruys groeide op in de wereld van planten en had al heel jong contacten met toonaangevende ontwerpers en kwekers. Ze bleek dan ook nog eens een gezonde portie talent te hebben en een stevige persoonlijkheid, en dan kan je de tuingeschiedenis ombuigen. Ze maakte de tuinen in haar tijd ecologischer door exoten (die overwinterden in verwarmde serres) te vervangen door winterharde planten en socialer door goedkopere materialen als beton te promoten.

Als je de tuin bezoekt, dan ervaar je meteen dat hij niet gemaakt is om te imponeren, maar om te contempleren. Het resultaat van Mien Ruys' creativiteit is een verzameling aan tuinen die elk hun kracht halen uit de verfijnde beplanting en uit de eenvoud van hun ontwerp.  

De gele tuin is wonderlijk ontworpen rond een eenvoudige cirkel, versterkt door een meerstammige boom op de achtergrond en met Phlomis russeliana - één van mijn favorieten - in een prominente rol. 

De moerastuin is rijkelijk beplant, maar ook een mooie illustratie van haar open geest naar nieuwe materialen. De vlonders die je ziet zijn namelijk gemaakt uit kunststof.

Mijn favoriete tuinen zijn echter de schaduwtuinen, waaronder de verwilderingstuin, met hun perfecte plantenkeuze. En dan het natuurlijker bos, waar je plots de hand van de meesteres ervaart. Ze verwijderde er enkele bomen en bracht een groene cirkel aan die in het gefilterde zonlicht aan de plaats een mystieke betekenis geeft. Er staat een bankje, waarop ik me maar niet gezet heb. Want dan zou ik er nu waarschijnlijk nog steeds zitten ...

  

  

  

Tuinen van nu

Volop vakantie en dan heeft een mens al eens meer tijd om een goed boek te lezen. Dit tuinboek van Jacqueline van der Kloet lag al enkele maanden op de plank, en het is een must read voor al wie de stap naar bloembollen nog moet zetten.

Zelf hoor ik daar jammer genoeg ook bij. Mijn eigen tuin is nog volop in aanleg. Het heeft geen zin om bloembollen in de grond te stoppen, als je er later nog met de schop in moet. En omdat mijn tuin in feite de proefbuis is voor veel ideeën die ik bij klanten implementeer, ben ik ook bij hen nog niet structureel aan bloembollen toegekomen.

Jacqueline van de Kloet is een autoriteit in bloembollenland. Niet enkel in Nederland, maar ver daarbuiten. Een groot deel van dit boek behandelt tuinen die reeds aangelegd waren, en die zij rijkelijk heeft aangevuld met bloembollen. Dat deed zij op vraag van het Internationaal Bloembollen Centrum, en in nauw overleg met de tuineigenaars. Het resultaat is altijd weer bijzonder en toont aan dat bloembollen jouw tuinseizoen gevoelig kunnen vervroegen.

Tussen elke tuinbespreking in snijdt Jacqueline een specifiek onderwerp aan waar zij dan dieper op inzoomt. Ze bespreekt kleuren, structuren, borders, onderbeplanting en ook heel wat praktische zaken. En dan heeft ze echt heel wat zinnigs te vertellen. Ze doet dat bevattelijk en inspirerend.

De laatste twee hoofdstukken (over de Nationale Vasteplantentuin in Appeltern en de Floriade 2012 in Venlo) vond ik persoonlijk wat overbodig. De rest van het boek daarentegen verdient een mooie plaats op jouw boekenplank!

Centaurea scabiosa

In mijn experimentenborder is deze grote centaurie of korenbloem de eerste die over zich doet spreken. Ik had gedacht dat de knoppen zich volledig zouden ontpoppen, maar de vele bloemetjes (waarvan de buitenste rand steriel is) manifesteren zich als een pruikje bovenaan.

De centaurie is een zonminnende vaste plant die het goed doet op een droge tot normale bodem, met een voorkeur voor kalk. Deze drachtplant trekt vlinders, bijen en hommels en geeft een natuurlijke look aan jouw tuin. Geschikt voor een prairieborder, en geliefd voor zijn lange bloeiperiode. Daarna volgt een pluizige zaaddoos, die bijdraagt tot een mooi wintersilhouet.

Je mag hem terugsnoeien na de bloei, en kan dan zowel de bloei verlengen als uitzaaien voorkomen. Maar je kan hem ook laten staan voor zijn wintersilhouet. In dit geval knip je hem ten laatste eind februari - begin maart terug. 

     

detuinontwerper.be : Flowers in da city

       

Als je even in de archieven van deze website duikt, terug in de tijd tot 7 april 2015, dan kom je bij dit project. De opdrachtgevers waren in volle verbouwing toen ik hun stadstuin ontwierp, en nu hebben ze hun tuin grotendeels gerealiseerd. Alweer een project voor een geduldige ziel, en ook weer een project waar de opdrachtgevers zelf hun handen uit de mouwen hebben gestoken.

Ik werk steeds in twee fasen.  Voor een vaste prijs maak ik een tuinontwerp en een beplantingsplan.  Wie daarmee zelf aan de slag wil is goedkoop af.  Voor wie verder begeleid wil worden, bied ik een tweede fase aan :  dan maak ik een lastenboek en nodig ik één of meerdere tuinaannemers voor je uit om een offerte te maken.  Ook deze dienst krijg je aan een vaste prijs, en ik hou dan ook een oogje in het zeil bij de uitvoering van de werken.

Maar deze opdrachtgevers zijn na de eerste fase dus zelf met het ontwerp aan de slag gegaan. Ben je benieuwd wat ze er van gemaakt hebben? Ze waren zo vriendelijk me enkele foto's te bezorgen.  En ik vind dat ze terecht trots mogen zijn op hun werk.  Vooral de beplanting integreren in het terras - waarvoor ze een deel van hun stabilisé terug hebben verwijderd - vind ik bijzonder sterk.  

Das Experiment

De prairieborder die ik twee jaar geleden heb aangeplant, lost niet helemaal de verwachtingen in.  Enkele planten doen het goed, maar andere zijn gewoon verdwenen. Sommige vind ik ook te robuust voor de sfeer die ik hier wil oproepen. Binnen twee jaar ga ik op deze plaats zo'n 400 vierkante meter aanplanten, en dan kan ik me zulke fratsen niet permitteren. 

Dus heb ik als experiment 18 siergrassen en vaste planten gekocht die voor de aanplant in aanmerking komen. Telkens 5 stuks op een vierkante meter. En dan van dichtbij opvolgen hoe ze het doen en welke we het mooist vinden evolueren. In jouw eigen tuin kan je je zulk experiment natuurlijk permitteren.

Best wel spannend ...

  Sporobolus heterolepis
  Centaurea scabiosa
  Pennisetum incomptum
  Centaurea macrocephala
  Schizachyrum scoparium 'Blue Heaven'
  Succisa pratensis
  Liatris pycnostachya
 Pennisetum orientale 'Karley Rose'
  Echinops bannaticus 'Albus'
  Eragrostis trichodes
  Gypsophila paniculata ''Flamingo'
  Peucedanum verticillare
  Molinia caerulea 'Heidezwerg'
  Selinum tenuifolium
  Molinia caerulea 'Strahlenquelle'
  Thalictrum rochebrunianum
  Molinia caerulea 'Heidebraut'
  Sanguisorba tenuifolia var. purpurea

detuinontwerper.be : Project "Plankenberg"

Wie herinnert zich dit project nog? De tekeningen maakte ik in de herfst van 2015. De opdrachtgevers moesten toen nog met de bouw van het achterhuis starten. Nu dit is opgeleverd, leggen zij zelf de tuin aan. Het plan van toen blijft grotendeels behouden, met links en rechts een kleine bijsturing.

Omdat de opdrachtgevers niet via een tuinaannemer werken, ben ik samen met hen de planten gaan kopen. Allemaal vaste planten, in vele kleuren voor een natuurlijk effect. En op vraag van de opdrachtgeefster ook drie pioenen 'Sarah Bernhardt'. Nu de plantjes in de grond zitten, is er elke dag iets te beleven.

De volgende stap is de aanleg van het terras voor- en achteraan, en de stapstenen. Daarna zorgen we achteraan voor een gepaste schaduwbeplanting. Een tof project. En ook een mooie illustratie dat in dit métier geduld nog echt beloond wordt ...


   

Clematis 'Early Sensation'

Ons tuinhuis heeft zijn beste tijd gehad. Het hout begint te verweren, en schilderen willen we het eigenlijk niet meer doen. Want het staat ook nog eens totaal fout, en ontneemt het zicht op een groot deel van de tuin. Dus laten we het nog even voor wat het is, en is er links en rechts ook nog plaats voor een experimentje.

Zo vond ik vorig jaar bij een lokale kweker een wintergroene Clematis, die al erg vroeg in bloei stond. Vandaar de naam 'Early Sensation'. Er werd wel gewaarschuwd dat hij kwetsbaar is in de winter en dat wilde ik dan wel eens uitproberen.

Toen hij uitgebloeid was, was het beste er eerlijk gezegd af. Het plantje was nogal klein en zijn peterselie-achtige blaadjes maakten weinig indruk.  Maar hij heeft de (zachte) winter goed doorstaan, heeft op één jaar tijd flink aan volume gewonnen, en einde maart kwam hij dan opnieuw in bloei. Prettig om zien en de bijen en vlinders zijn er ook niet rouwig om. 

       

detuinontwerper.be : Project "Le jardin naturel"

Stel je voor. Je bouwt een betaalbaar huisje tussen de Famenne en de Ardennen, met een uitzicht als dit. Dan leef je in een paleis met een presidentiële tuin. En dan geef je een tuinontwerper de opdracht om vooral geen tuin te ontwerpen. 

Samengevat : we gaan een natuurlijke tuin creëren, een eigen plekje voor de opdrachtgeefster, die opgaat in het landschap.

En toch ook weer niet zo'n eenvoudige klus. Want de tuin loopt schuin op, met een behoorlijke hellingsgraad. En de woning werd op straatniveau gebouwd, zodat we op enkele centimeters van de achtergevel al geconfronteerd worden met een niveauverschil van een goede meter.

Ik had het project dan ook evengoed "Le terrassement" kunnen noemen. Want tussen de woning en de natuurlijke helling gaan we met keermuren het hoogteverschil moeten opvangen. Zo natuurlijk mogelijk, wel te verstaan...