detuinontwerper.be : Project "Plankenberg"

Wie herinnert zich dit project nog? De tekeningen maakte ik in de herfst van 2015. De opdrachtgevers moesten toen nog met de bouw van het achterhuis starten. Nu dit is opgeleverd, leggen zij zelf de tuin aan. Het plan van toen blijft grotendeels behouden, met links en rechts een kleine bijsturing.

Omdat de opdrachtgevers niet via een tuinaannemer werken, ben ik samen met hen de planten gaan kopen. Allemaal vaste planten, in vele kleuren voor een natuurlijk effect. En op vraag van de opdrachtgeefster ook drie pioenen 'Sarah Bernhardt'. Nu de plantjes in de grond zitten, is er elke dag iets te beleven.

De volgende stap is de aanleg van het terras voor- en achteraan, en de stapstenen. Daarna zorgen we achteraan voor een gepaste schaduwbeplanting. Een tof project. En ook een mooie illustratie dat in dit métier geduld nog echt beloond wordt ...


   

Clematis 'Early Sensation'

Ons tuinhuis heeft zijn beste tijd gehad. Het hout begint te verweren, en schilderen willen we het eigenlijk niet meer doen. Want het staat ook nog eens totaal fout, en ontneemt het zicht op een groot deel van de tuin. Dus laten we het nog even voor wat het is, en is er links en rechts ook nog plaats voor een experimentje.

Zo vond ik vorig jaar bij een lokale kweker een wintergroene Clematis, die al erg vroeg in bloei stond. Vandaar de naam 'Early Sensation'. Er werd wel gewaarschuwd dat hij kwetsbaar is in de winter en dat wilde ik dan wel eens uitproberen.

Toen hij uitgebloeid was, was het beste er eerlijk gezegd af. Het plantje was nogal klein en zijn peterselie-achtige blaadjes maakten weinig indruk.  Maar hij heeft de (zachte) winter goed doorstaan, heeft op één jaar tijd flink aan volume gewonnen, en einde maart kwam hij dan opnieuw in bloei. Prettig om zien en de bijen en vlinders zijn er ook niet rouwig om. 

       

detuinontwerper.be : Project "Le jardin naturel"

Stel je voor. Je bouwt een betaalbaar huisje tussen de Famenne en de Ardennen, met een uitzicht als dit. Dan leef je in een paleis met een presidentiële tuin. En dan geef je een tuinontwerper de opdracht om vooral geen tuin te ontwerpen. 

Samengevat : we gaan een natuurlijke tuin creëren, een eigen plekje voor de opdrachtgeefster, die opgaat in het landschap.

En toch ook weer niet zo'n eenvoudige klus. Want de tuin loopt schuin op, met een behoorlijke hellingsgraad. En de woning werd op straatniveau gebouwd, zodat we op enkele centimeters van de achtergevel al geconfronteerd worden met een niveauverschil van een goede meter.

Ik had het project dan ook evengoed "Le terrassement" kunnen noemen. Want tussen de woning en de natuurlijke helling gaan we met keermuren het hoogteverschil moeten opvangen. Zo natuurlijk mogelijk, wel te verstaan... 

  

  

detuinontwerper.be : Project "Kornijn"

Ook bij deze opdrachtgevers was de buxusmot een directe aanleiding om de tuin eens goed onder handen te laten nemen.  De zware, natte kleigrond deed hen beslissen om zich professioneel te laten ondersteunen. 

Sinds kort hebben de opdrachtgevers een dochtertje, en hiervoor zullen de twee konijnen des huizes "hun" tuin ten dele moeten afstaan.

De tuin hoort bij een belle-etage, die een erg dominante achtergevel heeft. Deze gaan we aan de aandacht moeten onttrekken.  Het terras ligt nu in de schaduw van de achtergevel, en zal achteraan de tuin in het zonnetje komen.

Ik heb de vraag gekregen een natuurlijke, ecologische tuin te ontwerpen, met voldoende speelruimte voor dochterlief.  Ook de oprit wordt opnieuw aangelegd, en het ontwerp daarvan moet aansluiten bij de achtertuin. 

                

              

Een witte lente

Vorige week viel alles tegelijk in zijn plooi in onze tuin. Alles wat wit bloeit stak zijn kop op, en het plaatje was gewoon perfect. Van zulke momenten moet je instant genieten, want het evenwicht is snel weer verdwenen. Ondertussen zijn de bloemen van de Magnolia bijna allemaal van de boom gewaaid, en zij zorgen nu voor een tapijt vol herinneringen.

     

     

     

Spiraea japonica 'Firelight'

Hoewel heel wat bomen en heesters nog even wachten en het zekere voor het onzekere nemen, is Spiraea japonica al voluit in blad geschoten.  Enkele weken geleden kwamen de eerste knoopjes tevoorschijn en vandaag zijn enkele bladeren al volledig volgroeid.

Vorige zomer heb ik drie nieuwe exemplaren uitgezet, in het gefilterde licht onder onze krulwilg. Eén ervan, de cultivar 'Firelight', omwille van zijn bijzondere bladkleur. Het jonge blad is namelijk bronskleurig, met een rood hart.  Het verzacht het dorre blad van de beukenhaag erachter. In de zomer zal het blad geel tot geelgroen kleuren en daarmee extra diepte aan de border geven. En in de herfst verkleurt het dan tot roodpaars.

Spiraea japonica is een informele plant, voor in een landelijk opgevatte tuin.  Ik hou wel van zijn ongekunstelde spontaneïteit.  Je geraakt er altijd wel eentje kwijt in jouw tuin, want er zijn heel wat kleinere exemplaren.  'Firelight' wordt bijvoorbeeld maar zo'n meter op een meter groot. Bovendien moet je hem na een aantal jaren elke lente verjongen. Dat doe je door één derde van de oude takken tot op de basis terug te snoeien. Ten laatste tegen eind maart, begin april, want hij bloeit op het nieuwe hout dat dan zal ontstaan.

  

detuinontwerper.be : Project "El patio"

   

In deze moderne en stijlvolle woning werd door de architecte een overdekte buitenkamer voorzien.  Zij bevindt zich in het midden van de linkergevel, tussen het salon aan de voorkant en de eetkamer aan de achterkant van het huis. 

Met de oplevering van de woning werden in deze overdekte patio witte kiezels gelegd en de tuinarchitect die in die periode werd aangesproken, stelde voor er een waterpartij in te voorzien.  Maar dat idee werd nooit uitgevoerd.  En onlangs vroeg de architecte me of ik de opdrachtgevers niet uit de nood kon helpen met een alternatief idee.

Nu ben ik het type tuinontwerper dat in elke mogelijke situatie voor "the real stuff" gaat, dat wat een tuin tot een tuin maakt, die wondere dingen die mijn hart sneller doen slaan : planten.  Ik zou niets anders kunnen voorstellen en zou uit het ontwerp van zo'n ruimte geen energie halen als ik me enkel tot harde materialen moest beperken. Een goede binnenhuisarchitect gaat dat naar mijn mening trouwens altijd beter doen.

De opdrachtgevers vonden beplanting een leuke piste, met een grote meerwaarde voor de aangrenzende kamers en nodigden me uit om verder met hen van gedachten te wisselen. Het klikte en ik ben blij met deze originele uitdaging.  

Er zijn talrijke schaduwplanten die we kunnen inzetten om van deze patio een topper te maken. We moeten alleen voor bevloeiing kunnen zorgen, door de aansluiting met de waterput tot daar te krijgen. Die aansluiting komt in een ander deel van de woning binnen, en we willen er geen vloer voor uitbreken.  Dat is ondertussen met de loodgieter besproken.  Geen enkel probleem volgens hem en zo heeft de opdracht groen licht gekregen. 

De tuin van Eden

Hou je van tuinen en zoek je nog een leuk tijdschrift ? Dan kan ik je zeker Eden Magazine aanbevelen. Het is een tijdschrift dat slechts drie keer per jaar verschijnt, dus geen maandelijkse stress om het uit te krijgen. Gewoon even langs de krantenwinkel of supermarkt als je vakantie hebt en gezellig in de zetel, tuinstoel of mee de reiskoffer in.

Ikzelf heb het tijdschrift leren kennen door Gert Tabak, die mee in de redactie zit. Ondertussen ben ik al anderhalf jaar een trouwe lezer.  In de laatste editie las ik een interessant artikel over Cédric Pollet en zijn werken over wintertuinen, en dat leverde mij dan weer meteen een waardevolle boekentip op.

Wat ik vooral top vind aan dit tijdschrift is dat elk artikel voldoende wordt uitgewerkt. Tien tot twaalf pagina's per tuin die wordt besproken. Met mooie foto's om ook voldoende kadering. Dat is diepgang die ik niet in alle andere tuintijdschriften terugvind.

En als je nog meer wil kan je ook terecht op www.edenmagazine.be 
of www.facebook.com/edenmagazine.

Brunnera macrophylla 'Mr Morse'

We hebben februari achter ons gelaten en dat betekent dat je nu regelmatig eens in jouw tuin moet gaan kijken welke struiken hun blad beginnen te krijgen en welke vaste planten als eerste boven water komen. Jammer genoeg nogal letterlijk met de vele regen die we de laatste week hadden en die ons nog te wachten staat.

Dus trok ik gisteren mijn regenjas aan voor een tuinwandeling en bij de nieuwe schaduwborder had ik al meteen geluk.  De eerste blaadjes van de Kaukasische vergeet-mij-nietjes krullen zichzelf door de grond en houtschilfers en komen vrolijk open. Het zijn miniatuurblaadjes. Hartvormig, zilvergroen en behaard, net zoals het volgroeide blad.

Ik heb de schaduwborder begin oktober aangeplant, en de bladverliezende plantjes waren al snel weer verdwenen. Het is dan ook een hele opluchting om ze weer te zien opschieten nu en ik ben echt benieuwde welk effect de border dit jaar zal hebben.

Helleborus snoeien

Ik ben dol op mijn Helleborus orientalis omdat hij heel de winter groen blijft en nu volop in bloei staat.

Maar ik ben nogal voorzichtig als het op snoeien aan komt, altijd weer ongerust dat wat ik wegknip nooit meer terug zal komen. En dus knip ik al jaren een blad links weg en eentje rechts, zonder all the way te gaan.

Tot ik van een bevriende tuinman een opmerking kreeg. Hij keek naar mijn helleborussen en zei : "Je gaat niet veel plezier aan hun bloei hebben, als je niet snel al dat blad wegknipt!" Ik pakte dan maar mijn snoeischaar, maakte van mijn hart een steen, en knipte rigoureus elk blad weg.

We zijn vandaag drie weken verder. De planten staan helemaal in bloei en het nieuwe blad is zich alweer aan het vormen. Had ik me weer voor niets ongerust gemaakt. En niets is zo leuk als jouw planten 'zien' groeien ...

  

Carex pendula

Hangende zegge is een wintergroen siergras dat in mijn tuin een schaduwrijke plaats best goed doorstaat.  En beide kenmerken zijn een mooie troef.

Deze plant wordt zo'n 120 cm hoog en bloeit van mei tot juli met groenbruine, hangende aren. Hij is robuust en bijzonder decoratief, door zijn hangende vorm. Je plant hem in grote groepen of als solitair. Je kan hem mooi combineren met andere siergrassen of vaste planten.

Carex pendula doet het goed in zowat elke grond, zolang die maar niet te droog is. Hij is goed winterhard, ziekteresistent en verdraagt zeewind en luchtvervuiling. In de zomer knip je dode en lelijke bladeren weg. Voor de rest alweer een gemakkelijke plant.

        

Festuca gautieri

Zwenkgras of schapengras is een erg leuk siergras, dat in normale winters wintergroen blijft. Het houdt van een zonnige plaats, en staat liefst op een niet te rijke grond. Het is een fris groen gras, dat onopvallend bloeit van juni tot augustus. Daarna kan je hem weer mooi in vorm trimmen.

Het gras wordt zo'n twintig cm hoog. Naast zijn wintergroene eigenschap en zijn leuke polvormende habitus, heeft deze bodembedekker ook nog een andere troef :  het is een voedselplant voor vlinderrupsen, en zorgt zo voor vlinders in jouw tuin.

Het is leuk om dit gras te trimmen, alsof je een buxusbol aan het snoeien bent. Als je in een creatieve bui bent, kan je er een bijzonder landschap mee creëren. Voor de rest heb je naar dit gras geen omzien.  Simpel, maar bijzonder.

detuinontwerper.be : Project "Desoleil"

  

Deze week is de tuin grotendeels aangelegd. Het is enkel nog wachten op de grasmatten voor de rechterzijde.

Achteraan een ruim houten terras, waar een comfortabele zetel komt en enkele mooie plantenbakken met schaduwplanten. Het terras loopt aan de andere zijde van het tuinhuis door en dit geeft een ruimtelijk gevoel. Het is ook proper en netjes om zaken onder de luifel te stockeren.

Links van het houten terras is een uitsparing waar hoge vaste planten voor intimiteit zullen zorgen. Als je 's morgens op het terras ontbijt, krijgen zij tegenlicht en dan zijn planten op hun mooist. Voor de opdrachtgever is het natuurlijk nog enkele maanden geduld hebben, want vandaag komen enkel kleine sprietjes uit de grond piepen.

In de middenzone Choisya ternata, die moet uitgroeien tot haagblokken en de trampoline vanuit het huis aan het zicht onttrekken. En twee Salix Alba 'Chermesina'. In de zomer zorgen zij voor gefilterd licht en in de winter tonen zij hun oranje twijgen.

      

Around the world in 80 gardens

Velen onder jullie zullen op televisie al eens een aflevering hebben gezien van Monty Don's feel good programma.  Ik had de meest noordelijke Europese tuin in Tromsø gezien, en die aflevering is me jaren bijgebleven. En dus besliste ik het wat structureler aan te pakken. Ik bestelde mezelf de DVD-reeks en ging op zoek naar het begeleidende boek. Dat laatste was niet eenvoudig te vinden, en ik kocht het uiteindelijk tweedehands via Amazon.

Hoe selecteer je 80 tuinen in de hele wereld? Monty Don geeft toe dat die selectie maar een momentopname is, en dat hij een jaar vroeger of later waarschijnlijk een heel andere selectie zou maken. Maar laten we daar geen punt van maken. Met 80 tuinen kan je altijd een boeiende kijk op de wereld geven.  En zo werd het een fantastische reis, ontspannend en inspirerend tegelijk.

Ik moet bekennen dat ik Monty Don een geweldige figuur vind. In Engeland is hij wat controversieel. Populair bij het grote publiek, maar te weinig officieel gevormd om in de inner circle ernstig genomen te worden. Zo was er een hele hetze toen hij de Chelsea Flower Show mocht presenteren.

Maar het is een man met een passie voor tuinen - dat kan je niemand kwalijk nemen - en hij heeft een eigen mening. Op televisie houdt hij zich nog wat in, maar in het boek praat hij meer vrijuit. Als hij een tuin maar niets vindt, zal hij ook zeggen waarom en dat is leerrijk.

Hij is bovendien een begenadigd schrijver, met een zo typerend Brits gevoel voor humor. "My massage was, as they say in my part of Herefordshire when confronted with something wholly alien if not frankly hostile, 'something different'...". Soms was het voor mij een hele klus om de nuances uit zijn stellingen te halen, maar vaak is het gewoon genieten van zijn taalgebruik.

Maar ik zou de man oneer aandoen als ik zelf ook geen kritische bedenking bij de reeks zou maken. Blijkbaar levert een hele week voorbereiden en filmen slechts enkele minuten reportage op en soms is dat voor de pracht van de locatie gewoon te weinig. Vaak moet het ook allemaal wat snel gaan, aangepast aan het medium televisie. En dan blijft deze jongen op zijn honger zitten.

detuinontwerper.be : Project "Facelift"

         

Toen ik de tuin enkele weken na mijn eerste bezoek weer zag, schrok ik hoe kaal hij geworden was. Daarom stelde ik de opdrachtgevers voor om de tuin vanuit een winterstructuur te ontwerpen : minder vaste planten, meer heesters en een goede verhouding wintergroene planten.

De opdrachtgevers vroegen wel om de seizoenen te blijven zien. Om voldoende bloemen te voorzien voor bijen, vlinders en insecten. En ze een wilden een geurige tuin. Zo kwam het uiteindelijke beplantingsplan tot stand.

Bijna alle planten in het ontwerp geuren heerlijk.  Ilex, Sarcococca, Ceanothus, Choisya, Mahonia, Azalea, Festuca, Epimedium, Ophiopogon en Helleborus zijn wintergroen. Fothergilla, Spiraea, Mahonia, Nandina en Hakonechloa zorgen voor herfstkleuren. De bloeiperiode is over het gehele jaar verspreid, met Actaea en Anemone in de herfst en Mahonia, Sarcococca en Helleborus in de winter. Sedum, Phlomis en de bladverliezende heesters zorgen voor een wintersilhouet. Sarcococca, Mahonia en Nandina zorgen voor bessen, en de bestaande Chaenomeles produceert geurige, kwee-achtige vruchten.