detuinontwerper.be : Project "Koning Albert"

 

Deze schetsen heb ik vorige week met de opdrachtgeefster besproken. Omdat het een strakke woning is, gaan we ook voor een strak tuinontwerp.

Niets zo strak als een grasveld, en daarom vormt dit de basis rond het huis. Twee terrassen worden met elkaar verbonden door stapstenen en een kiezelstrook (als alternatief voor de kiezels zie je op de eerste schets een bodembedekker). Rond het grasveld komt een zee aan planten.

Op de tweede schets het zicht vanuit de woonkamer, op terras en vijver. De vijver brengt rust, maar weerspiegelt ook de planten erachter. Een doorgang van twee beuken kolommen creëert spanning. Daarachter ligt het avontuur.

Op de derde schets bevinden we ons midden in de plantenzone. In de zuidwesthoek zorgen we voor een verborgen zithoek. Een plaatsje in de natuur, met uitzicht op de heuvel verderop. 

detuinontwerper.be : Project "Koning Albert"

Jawel, geduld is echt een schone deugd. Zowel voor een klant als voor een tuinontwerper. Op 11 januari 2015 bezocht ik voor het eerst deze bouwgrond van mijn opdrachtgeefster, en enkele weken later leverde ik mijn eerste schetsen op.

Zo kon ik meedenken bij het ontwerp van de woning. Het raam aan de zuidgevel werd in functie van de tuin van rechts naar links verplaatst. En waar de architect hier eerst een gesloten vensterpartij had voorzien, werd er op mijn voorstel een schuifraam van gemaakt. Met toegang naar een terras en vijver.

Ook de inplanting van de terrassen is meteen in lijn met het tuinontwerp gebeurd. Vaak ligt het terras er al voordat ik gevraagd wordt de tuin te ontwerpen. En dan worden opdrachtgevers er niet echt vrolijk van als ik durf voor te stellen een deel van het terras weer op te breken.

Maar toen begon het lange wachten... Een lange periode van bouwvakkers, niet van tuinmannen. De woning kreeg steeds meer vorm... Vorige week werden dan de ramen geplaatst. 

  

Ik vind het huis erg inspirerend. Strak modern, met karakter. En een gevelsteen die in harmonie is met de natuur. De woning is wel veel geometrischer dan ik in mijn eerste ontwerpen had aangevoeld, waardoor ik de tuin nog aan het bijsturen ben. 

Nieuwsgierig naar het ontwerp? Volgende dinsdag publiceer ik hier enkele schetsen.

De eerste kriebels ?

Daar sta je dan. Nog steeds aan het wachten op een echte winter. En dan plots schrikken dat de eerste bolletjes hun kop al boven steken ...  Deze krokussen zag ik zondagochtend eerst.

    Mijn instant reactie was stress. Ik krijg mijn winterplanning niet rond. Nog enkele grote snoeiwerken voor de boeg. Maar toen voelde ik kriebels. Nieuw leven! Het gaat weer allemaal beginnen! 

Ik heb meteen mijn ronde door de tuin gemaakt. Van vorig jaar weet ik nog wat ik waar moet zoeken. Zoals de blauwe druifjes en de boshyacinten. Er staat er al één hoog en droog, maar zijn broertjes zien nog maar pas het levenslicht.

     

Zo  kom ik bij de sneeuwklokjes.  En dan het hoekje aan de keuken. Een laatste krokus naast een Helleborus. De rommel op de achtergrond krijg je er gratis bij. 

Toegegeven. Het is allemaal niet zo spectaculair. Niet te vergelijken met de volle zomerborders met vaste planten. Maar wat een heroïek. Die eerste bolletjes, die hun kop boven het maaiveld durven uitsteken.

       

Regen en wind, en zondagochtend even wat zon. Deze kleine profeten kondigen een nieuw begin aan.

Cornus sericea 'Flaviramea'

Toen ik daarstraks op de parking uit mijn wagen stapte, regende het voor de vierde dag op rij. De lucht was grijs en somber. Veel kleur was er niet te bespeuren. Tot ik deze massa gele twijgen zag. Ze vingen amper zonlicht, en toch zien ze er schitterend uit. Je mag je er zelf een beeld bij vormen, wat ze te bieden hebben op een zonnige winterdag.

Canadese kornoelje heeft als wetenschappelijke naam Cornus sericea. Maar je vindt hem ook onder zijn synoniem Cornus stolonifera. Het is een gemakkelijke plant, die niet kieskeurig is naar grondsoort en standplaats.

In de zomer vind ik hem weinig toevoegen, met een blinkend groen blad, zonder noemenswaardige vorm en dofwitte bloemen van mei tot juni. Daarom plaats je hem best wat meer op de achtergrond in jouw tuin. In de herfst krijg je een mooie oranjerode verkleuring. En in de winter, als de beplanting ervoor transparanter is geworden, creëert deze kornoelje dus een prachtige decor van gele twijgen.

Hiervoor moet je wel de groei van jonge twijgen blijven bevorderen, door de takken na hun derde jaar tot op de grond weg te snoeien. Elk jaar één derde wegsnoeien en je krijgt dit magistrale effect.

           

detuinontwerper.be : Project "Donkie & Froefroe"

De eerste schets voor dit project besprak ik enkele weken geleden. Vraag was toen vooral om dit 50 meter lange tuindeel voldoende huiselijk te krijgen. Door voor hoogte te zorgen, en door in tuinkamers te denken.

 

Deze schetsen geven een beeld van de structuur die de tuin gaat krijgen. Structuur wordt bepaald door verharding, paden, hagen en bomen of heesters. De bruine zones zijn nog leeg, en worden in een tweede fase verder opgevuld, vooral met vaste planten.

Je kan dit vergelijken met een woning waar de muren, deuren en de trap de ruggengraat vormen. En ook de basis van haar persoonlijkheid. De meubels, gordijnen en persoonlijke spullen vullen die persoonlijkheid verder aan.

Hoe wordt deze tuin nu opgebouwd? Aan de westzijde een toegangspoort, met daarachter een grasveld en een solitaire judasboom (Cercis siliquastrum). Rechts daarvan de hoofdtuin, waarbij een haagstructuur voor privacy naar de serre zorgt. Dan een sobere tussenkamer, tussen beuken zuilen.  Een tweede grasveld met een haagblok van veldesdoorn (Acer campestre) en daarvoor een sculptuur zorgen voor een sacrale beleving. Tenslotte de meest oostelijke tuinkamer, die de hoofdtuin spiegelt. 

Binnen enkele weken starten we met de aanplant, waarna ik in tweede fase de borders met vaste planten zal uittekenen.

Ontwerpen met planten

Kan jij ook zo verwonderd zijn door het effect van een weldoordachte beplanting? Van de kracht die er van uit gaat, die je adem afsnijdt, zonder dat je goed beseft waarom? Dan kan je niet om Piet Oudolf heen. Net zoals Ton ter Linden heeft hij mee bepaald hoe wij vandaag op een andere manier naar planten (zouden moeten) kijken. Net zoals, maar ook net anders.

Ik heb me voorgenomen om deze magier en zijn toverkunsten te doorgronden, en heb enkele boeken van hem gekocht. In die boeken vormt hij graag een tandem met Noël Kingsbury. Van die laatste las ik vorige zomer nog "Tuinontwerpers thuis", misschien heb ik je toen kunnen inspireren om dit boek in huis te halen ;-)

Eerst en vooral heeft Oudolf een duidelijke keuze gemaakt voor vaste planten en grassen. Hij gebruikt ook heesters en hagen voor de basisstructuur van een ontwerp, en bollen om de lente mee te stofferen. Maar het zijn toch vaste planten en grassen die de ziel en de originaliteit van zijn aanpak hebben bepaald.

Hoe kijk je nu anders naar deze planten? Anders dan de klassieke ontwerpers in de dominante Engelse traditie? Dat kan je te weten komen door dit boek te lezen. Maar ik geef je alvast twee belangrijke richtlijnen die ik uit het boek heb gehaald :

1. Laat je niet tiranniseren door kleur. Kleur is een secundaire eigenschap, die in de natuur ook maar een deel van het verhaal bepaalt. Als je een border ontwerpt kijk je in de eerste plaats naar bloeiwijzen (aren, knopen, pluimen, schermen en margrieten), en naar de vorm en de textuur van het blad. Een goede border toont ook zijn kwaliteit op een zwart-wit foto! De architecturale opbouw en de subtiele balans tussen al deze vormen en patronen.

2. Wees niet oppervlakkig in de appreciatie van een plant, en leer hem liefhebben doorheen zijn gehele cyclus. Kijk hoe het jonge blad in de lente ontluikt en hoe je deze schoonheid kan versterken door enkele bollen op dat moment. Geniet zoals in de klassieke tuinkunst van het vuurwerk in de zomer, wanneer de meeste vaste planten in de fleur van hun leven zijn en de wereld aan hun voeten ligt. Laat je verrassen door hun oude dag, door de verkleuring van hun blad, van sommige grassen of van de heesters en bomen in hun directe omgeving. En koester het sacrale moment van hun dood, waaruit zij weer zullen verrijzen. Van hun skelet en hun zaadhoofden in de winter, architectuur in jouw tuin, de mystiek van de natuur die ons allen overstijgt...

Jasminum nudiflorum

Dit is alvast de tweede zachte winter op rij. In het begin was ik daar ook niet rouwig om. Want mijn haag van Escallonia is al eens flink geteisterd door de gloeiendhete zomerstart, en ik wilde ze het andere extreem in haar eerste levensjaar toch wel besparen. Maar nu, midden januari, voel ik me er wat schuldig over. Escallonia of niet, die ontregeling van de seizoenen is niet goed. Dat het maar gaat vriezen. Mijn vliesdoek ligt immers klaar...

Ook mijn winterjasmijn is er helemaal klaar voor. Hij lacht wat meewarig met deze temperatuur : deze jongen kan wel wat koude aan. Maar hij is toch zo vrijgevig om ook in een slappe winter het beste van zichzelf te geven. Al enkele weken lang.

Jasminus nudiflorum is een must-have-plant. Ik heb hem ook vorige winter al eens in de bloemetjes gezet op deze pagina. Maar hij verdient door zijn vrijgevigheid zeker een tweede keer mijn aandacht. 

Ren nu naar jouw plantenkweker. Zoek jezelf een op het zuiden gerichte muur. Voeg wat compost toe aan de grond. En zorg ervoor dat je hem wat leidt. Want Jasminum nudiflorum kan zelf niet klimmen.

Winterplezier verzekerd!

             

Natuurlijk paard houden (2)

Welke planten selecteer je nu best als je paarden, ezels of pony's wilt houden, en welke planten moet je absoluut vermijden? In het boek staan enkele goede tips, en extra info vind je ook op http://www.vlaamspaardenloket.be/nl/themas/Paardenwelzijn-gezondheid-en-verzorging.

Ik ga even verder op de natuurlijke omheining van vorige week. Ideaal is een meidoornhaag. Je kan ook gaan voor braamstruiken, wilde appel of rozenbottel. Zij bevatten verschillende sporenelementen en vitaminen waar deze dieren baat bij hebben. Bovendien kunnen zij hier vrolijk tegenaan schurken en evolueert de haag met de seizoenen, waardoor het dieet varieert en de geest van jouw dieren wordt gestimuleerd. Let bij een natuurlijke omheining wel goed op dat zich geen doorgang vormt, en gebruik schriklint om eventuele zwakke plekken te laten herstellen.

Plaats binnen de omheining op de weide enkele boompjes om het gezellig te maken, maar ook om aan te knabbelen : beuk, hazelaar, wilg of iets meer exotisch : een Japanse notenboom (Ginkgo biloba). Geef deze boompjes wel even bescherming tot ze voldoende aangeslagen zijn.

Daarnaast planten en kruiden als wilgenroosje, witte waterkers, valeriaan, munt, kamille, pimpernel, cichorei en duizendblad. En vergeet ook sommige onkruiden niet : klaver, kleefkruid, brandnetel, madeliefjes en vooral paardenbloemen. Two dandelions a day, keep the doctor away!

Giftig voor paarden, ezels en pony's zijn taxus, rododendron, klimop, distels, varens, kruiskruid en nachtschade. En heb je een eik in de tuin, dan moet die er uit. Tenzij je bereid bent elke ochtend alle eikels te rapen...

Natuurlijk paard houden

Ik ben meer het flora- dan het fauna-type, moet ik toegeven. Dus had ik zeker niet durven voorspellen dat ik ooit een boek over paarden houden zou aanbevelen. Nu kan ik ook best alles interessant vinden, als het maar met passie en kennis van zaken geschreven is. En dat is het minste dat je van dit boek kan zeggen. Dus als je zelf paarden houdt, of je ontwerpt een tuin waar ook paarden, ezels of pony's hun plaats moeten in vinden, dan moet je dit boek zeker lezen!

Voor mijn project "Donkie en Froefroe" ben ik op bezoek geweest bij zorgboerderij "Ezelkunsten" in Maarsbergen, naast Utrecht. Daar werd me ook dit boek aangeraden. En ik moet zeggen, het las als een trein. Zo geboeid was ik, dat ze hier thuis al ongerust waren dat ik me meteen een volbloed ging aanschaffen. Maar dat ben ik nu ook weer niet van plan. Want als je zo'n paard of een ezel verantwoord wil houden, dan heb je daar de klok rond werk mee.

De basis van natuurlijk paard houden is zo evident, dat het vaak over het hoofd wordt gezien. Duizenden jaren genetisch materiaal van het wilde paard, een prooidier in zijn natuurlijke omgeving, maakt dat het ruimte nodig heeft, overzicht, beweging, spel en ... gezelschap. Want paarden hebben interactie nodig met hun soortgenoten.  Eerst en vooral om zich veilig te voelen. Maar ook om zich vol te kunnen ontplooien.

Vandaag ga ik wat dieper in op het ontwerp van de tuin, de weide en de stallingen. Volgende week krijgen jullie van mij enkele tips rond de ideale beplanting.

Zoals gezegd moet je voor paarden voldoende ruimte voorzien. Aangeraden wordt zo'n 0,6 ha per paard. Tenzij er echt veel ruimte is, verdeel je het weiland best in drie delen, waarbij je elk deel zo'n 4-6 weken laat begrazen, en 8-12 weken laat herstellen. Paarden worden niet gelukkig van een proper erf, een onberispelijk gazonnetje en een kraaknette stal. Ze willen avontuur, buiten zijn, rollen in het stof. De stal is geen standaard onderkomen voor een paard, tenzij het ziek of gewond is. Jouw dier zou zelf de keuze moeten kunnen maken om binnen of buiten te zijn. Dus zie dat het vanuit de stal steeds buiten kan, en zorg ervoor dat het op de weide ook een schuilgelegenheid heeft voor zon, wind, regen of irritante insecten.

De weide kan je omheinen op verschillende manieren, elk met zijn voordelen en nadelen :
- palen en draad is goedkoop, maar paarden raken gemakkelijk met hun benen verstrikt in de draad
- PVC is mooi en maakt geen splinters, maar is duur
- een houten hek is mooi in het begin, maar wordt snel lelijk als de paarden/ezels er aan knabbelen
- schrikdraad is goedkoop en makkelijk aan te passen, maar je hebt stroomapparaten nodig en het kan ook omwaaien

Je kan echter ook werken met een natuurlijke omheining, en daar ga ik volgende week dieper op in ...

Wintergroen

Bij het ontwerp van een tuin start je best vanuit een basisstructuur van wintergroene planten. Niet je terras, pergola of vijverpartij vormt de basis van jouw tuin. Het hart ervan is namelijk groen.

Om het spannend te houden zorg je voor verschillende vormen en hoogtes. Maar ook de textuur van de planten speelt een rol. In de combinatie op deze foto's contrasteert het grote blad van de laurierkers met het kleine blad van de buxus. De buxus heeft een eerder strakke groeiwijze, de Chinese kamperfoelie rechts ervan groeit losser. Het blad van de laurierkers vangt dan weer meer licht, terwijl de kamperfoelie donkerder is.

In de lente zijn er bloesems, in de zomer een rijkdom aan bloemen, en in de herfst de verkleuring van het blad. En de winter? In dit seizoen haalt een tuin zijn persoonlijkheid en kracht uit zijn architectuur. In dit seizoen zie je met één blik of de basis van een tuin wel goed zit ...

detuinontwerper.be : Project "Donkie & Froefroe"

Nu de tuin is opgedeeld in zones, start ik met het ontwerp van het noordelijke tuingedeelte. Deze tuin is zo'n 50 meter breed en 9 meter diep, en nog volledig braakliggend. Hij wordt afgescheiden door een hoge coniferenhaag, en ligt voor een belangrijk deel van de dag in de schaduw. Dat laatste is op zich geen probleem, want de bewoners zijn niet bepaald zonnekloppers.

De grootste uitdaging is de vorm: een lange koker. Deze keer niet in de lengte, maar in de breedte, en versterkt door de immense coniferenhaag. Bovendien wordt dit tuingedeelte nog minder diep, doordat achteraan een doorgang voor Donkie & Froefroe wordt voorzien. Ook hier is het contact met de dieren een belangrijk uitgangspunt.

De bewoners willen vooral groen en wit in de tuin. Uit hun antwoorden op mijn vragenlijst kwam de voorkeur voor een meer formele tuin naar voor. Daar heb ik dan ook mijn eerste schets op gebaseerd.

   

Op basis van deze eerste schets hebben we een lang en inspirerend gesprek gehad. Over wat de tuin voor hen betekent, wat ze mooi vinden en waar ze zich goed bij voelen. Zo kwamen we op een gedeelde liefde voor boomschors. Misschien geen vlekkeloos materiaal, maar sfeervol, authentiek en natuurlijk. Dit zal de basis vormen van de paden doorheen de beplanting.  

Verder waren we het erover eens dat deze eerste schets wat spanning mist. Dit komt omdat enkel de bomen voor hoogte zorgen, en de hagen te vlak blijven. De bewoners houden van massieve hagen, en die gaan in het tweede ontwerp voor meer massa zorgen. Erg belangrijk ook om de vorm van de tuin te doorbreken.

Een beetje verrassend voor mij kwam de vraag om de serre aan het zicht te onttrekken. Die zal namelijk niet enkel door hen gebruikt worden, en dan willen ze wel hun privacy op het terras behouden. Ik heb slechts een strook van 3 meter tussen de serre en het terras, dus daar ga ik nog even over nadenken...

Callicarpa bodinieri

Misschien heb je je onlangs nog afgevraagd welke plant zulke bijzondere paarse bessen draagt. Misschien weet je het gewoon. Of - héél misschien - is hij je nog niet opgevallen. Ik heb het over de 'schoonvrucht', in de volksmond ook wel 'paarse bessenplant' genoemd. Geen van beide namen lijken me vergezocht. 

Callicarpa is een plant voor het najaar. In de zomer valt hij weinig op. Critici vinden hem dan ronduit saai. Zelfs wanneer hij van juni tot augustus bloeit, doet hij dat bescheiden in kleine schermen van lila bloemetjes. Daarna vormen zich de bessen, die van grijs naar paars verkleuren.

En dan begint dus de pret. Eerst krijgt het blad een mooie verkleuring, en dit tot laat in de herfst. Dan nemen de bessen over. Zij geven al een mooi contrast bij het frisgroene blad, maar komen pas helemaal tot hun recht op de kale wintertakken. Doordat de bessen erg bitter zijn, vinden de vogels ze maar niets en blijven ze tot laat in het najaar hangen. 

Callicarpa wordt zo'n twee meter hoog en staat graag in goed gedraineerde, humusrijke grond. Voor de rest is het een eenvoudige struik. Hij houdt van zon of lichte schaduw. Snoeien hoeft niet, en doe je enkel om hem vorm te geven. Hij is doorgaans vrij van plagen en ziektes. En doordat hij zichzelf bestuift, heb je geen tweede plant nodig om van zijn bessen te genieten. Makkelijk toch?

detuinontwerper.be : Project "Donkie & Froefroe"

Welkom bij Donkie en Froefroe, onze ezels van dienst. Samen met drie pony's nemen zij een centrale plaats in in het leven van mijn opdrachtgevers. En het is hun uitdrukkelijk verzoek om dit ook te vertalen in de tuin.

Deze tuin is zo'n 70 are groot, en de vele gebouwen erop zorgen voor enkele uitdagende hoekjes en kantjes. De pony's staan vooraan op een gehuurde wei, en de ezels bewonen vandaag het achterdeel van de tuin. We gaan hen ook centraal een plaats geven.

Hoe begin je aan zo'n grote opdracht? Dit is een heel ander verhaal dan bij een kleine stadstuin. Hier moet je eerst erg goed nadenken over welke zone je waarvoor wil gebruiken. Dus heb ik na de opmetingen op basis van de tuinwensen een zoneplan gemaakt.  

De rode zones zijn voor de viervoeters, de groene voor de tweevoeters. En de blauwe zone had ik voorzien voor de kinderen. Na bespreking met de opdrachtgevers werden achteraan enkele zaken bijgestuurd, zoals aangegeven door de witte lijnen. Een aparte speelzone voor de kinderen hoeft niet, omdat dit tuindeel pas als laatste zal worden aangepakt en de kinderen dan al groter zijn. Hierdoor wordt de ezelweide iets minder diep, maar loopt ze wel over de hele breedte van de tuin.

Aan de noordzijde van de tuin voorzien we een ezelpad, waardoor de dieren op eigen initiatief van de ene weide naar de andere kunnen stappen. Dit geeft ad random circulatie en dat maakt het spannend. Een afscheiding in schrikdraad zou ik willen camoufleren met inheemse hagen, maar de precieze aanpak daarvan moet ik nog eens goed bestuderen...

Het beste moment om een boom te planten was 20 jaar geleden.
Het op één na beste moment is nu.

Dit Chinese spreekwoord is dus niet gelogen. Zeker als je weet dat je hagen en bomen met kale wortel nu een plaatsje in jouw tuin mag geven. Zij zijn in rust gegaan en merken er nauwelijks iets van. Bovendien zijn ze dan helemaal klaar voor een kick-start in de lente. 

Vorige week ben ik bij Boomkwekerij Peter Van Dyck (www.plantenkweker.be) een Magnolia x soulangeana gaan uitkiezen. Ik ben dol op Magnolia's, omdat ze zo passioneel de lente inluiden. In onze achtertuin hebben we een grote M. grandiflora (die weliswaar in augustus bloeit), en in de voortuin een kleine M. stellata. Maar mijn favoriet is de M. x soulangeana en die wil ik als blikvanger als je onze oprit oprijdt.

Ik heb een kwartier staan twijfelen tussen twee struikige broertjes. Allebei zo'n tweeënhalf  meter hoog, met vele mooie, donzige bloemknoppen. Ik ben van plan onze magnolia na de bloei tot een meerstammige boom te snoeien, en moest dus zorgvuldig zien uit welk exemplaar ik de mooiste vorm kan halen. 

Zaterdag was dan de grote dag : de Verbena bonariensis verplaatst (scroll gerust even terug naar 8 september), een groot plantgat gegraven en dit rijkelijk gevuld met Vivimus. Want als goede raad heb ik meegekregen dat je 10% van je aankoopprijs moet spenderen aan het verbeteren van de grond. En deze jongen moet verwend worden, zodat hij groot en sterk word. Daarna met mijn schoonouders (nog eens een dikke merci!) en hun aanhangwagen onze jongste telg gaan ophalen en met onze laatste krachten boompje gepland en nog zeventig keer aan gedraaid.

Want hij moet goed staan. 

Het begon al te het schemeren toen onze magnolia vredig op zijn plaats stond, voor een lang en cyclisch bestaan. Ik kijk al uit naar de eerste bloemen in onze tuin en beloof ze zeker met iedereen te delen.

detuinontwerper.be : Project "Shakkei"

Het ontwerp van deze Japanse tuin werd in maart opgeleverd, maar heeft ondertussen nog heel wat bijsturingen ondergaan. Voor een Japanse tuin zeker niet abnormaal. Want meer dan bij een klassieke tuin is het plan slechts een startpunt, en wordt elk element ter plaatse gewikt en gewogen.

Het allereerste idee van een koi-vijver werd terug opgepikt, en vervangt de keienstrook op het plan. Hierdoor moest de Camellia japonica naast het terras worden verplaatst, en die breekt nu mooi het linker tuindeel. In functie daarvan werd ook met de rotsen en de kijkmuur geschoven. Wat vinden jullie trouwens van de Shakkei ?

Het tuinpad werd na het trekken van deze foto's ook nog wat bijgestuurd, om de eerste helling breder open te trekken en de overgang van de vijver te verzachten. Nu het grind en de stapstenen, de hellingen inzaaien en daarna de beplanting : Hamamelis x intermedia,  Acer palmatum, rode Azalea, Chaenomeles superba, en aan de voet van de oude perenboom witte cyclamen.

Nu de aanleg wat gevorderd is, komt de magie tot leven. De balans zit goed en alles valt op zijn plaats.  Dit wordt een tuin om te mediteren, tot rust te komen, of gewoon in te genieten met een goed glas wijn.